Δευτέρα, 28 Νοεμβρίου 2016

7 ΛΟΓΟΙ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΕΡΘΕΙΣ ΣΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΠΤΔΕ

1. Γιατί με το νέο νόμο για την Εκπαίδευση, η φοιτητική μας ζωή θα αλλάξει. Το γεγονός ότι με τον ανασχηματισμό της κυβέρνησης άλλαξε ο υπουργός Παιδείας δε σημαίνει ότι το πόρισμα της επιτροπής του Εθνικού Διαλόγου για τη παιδεία θα διαφοροποιηθεί. Αυτό σημαίνει ότι ο επερχόμενος νόμος για τη Παιδεία θα παραμείνει όπως τον περιμέναμε. Δηλαδή ακόμα μεγαλύτερη υποβάθμιση των σπουδών μας , διάλυση της μέριμνας(Λέσχη, εστίες, πιθανά δίδακτρα), κλείσιμο σχολών και συγχωνεύσεις σχολών,  είναι πράγματα με τα οποία θα έρθουμε αντιμέτωποι.
2. Γιατί η πληρωμή της πρακτικής άσκησης είναι δεδομένη για όλες και όλους! Ο διαχωρισμός με βάση το βαθμό ή οποιοδήποτε άλλο κριτήριο είναι εξ ορισμού άδικος... Κάθε χρόνο δίνονται στη σχολή μας μέσω των προγραμμάτων ΕΣΠΑ χρήματα για την πληρωμή της πρακτικής άσκησης των φοιτητών του 4ου έτους. Μόνο που το πρόγραμμα αυτό κάνει διαχωρισμό των φοιτητών με βάση την «αριστεία». Στα άλλα έτη βέβαια (πχ 2ο έτος) η πρακτική παραμένει απλήρωτη. Απαιτούμε τη δημόσια χρηματοδότηση της πρακτικής για όλες και όλους!!! 
3. Γιατί το πρόγραμμα σπουδών της σχολής αλλάζει συνεχώς προς το χειρότερο! Περισσότερα εργαστήρια, περισσότερες ευθύνες... μείωση του ελεύθερου χρόνου μας. Στο πρώτο έτος για παράδειγμα, από τη νέα σχολική χρονία προστέθηκε ένα ακόμα ανούσιο εργαστήριο. Η εντατικοποίηση των σπουδών μας δεν είναι τυχαία, αλλά εντάσσεται στο πλαίσιο της δημιουργίας ενός πανεπιστημιακού χώρου αποστειρωμένου, με κανένα ενδιαφέρον για άλλες διαδικασίες πλην των μαθημάτων.
Το πανεπιστήμιο όμως δεν είναι σχολείο! 
4. Γιατί η κατάσταση με την εκπαίδευση των παιδιών των προσφύγων και μεταναστών δεν
πάει άλλο. Η κυβέρνηση με το υπάρχον προτεινόμενο ταξικό πρόγραμμα εκπαίδευσης φαίνεται πως δεν έχει καμία πρόθεση ένταξης αυτών των παιδιών στην ελληνική κοινωνία. Ως εκπαιδευτικοί δεν μπορούμε να αποδεχτούμε την ξεχωριστή εκπαιδευσή τους από τα άλλα παιδιά στα στρατόπεδα κάτι που οδηγεί στην απομόνωση και στην γκετοποίηση τους. Να καταδικάσουμε την υποκριτική αντιμετώπιση της κυβέρνησης –Ε.Ε. – ΝΑΤΟ. Να παλέψουμε για την απο κοινού εκπαίδευση όλων των παιδιών χωρίς καμία διάκριση. 
5. Γιατί η προοπτική επαγγελματικής μας αποκατάστασης μοιάζει όλο και περισσότερο με ανέκδοτο! Ο διορισμός μας πιθανότατα να μην υπάρξει ποτέ και να μείνουμε στην ανεργία, στα voucher και στη διαρκή εργασιακή επισφάλεια. Διεκδικούμε τον άμεσο διορισμό μας με μόνο κριτήριο τη λήψη πτυχίου και όχι μέσω του ΑΣΕΠ ή άλλων προγραμμάτων. Παλεύουμε από κοινού με τον Σύλλογο Αδιορίστων Εκπαιδευτικών Θες/νικης για μόνιμους διορισμούς, μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους και όλες και για ένα σχολείο δημόσιο και δωρεάν για όλα τα παιδιά.
6. Για την 6η Δεκέμβρη! Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ ΚΑΛΩΣΟΡΙΖΕ ΣΤΟΝ ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΤΟΥ '08. ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΕΙΧΑΜΕ ΥΠΟΚΛΙΘΕΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΗΣ. Η σφαίρα που έδινε τέλος στη ζωή του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από το οπλισμένο χέρι του ειδικού φρουρού Ε. Κορκονέα το βράδυ της 6ης Δεκέμβρη του '08 έμελλε να σφραγίσει τη μεγαλύτερη κοινωνική εξέγερση που γνώρισε η χώρα από τη μεταπολίτευση και μετά. Η δολοφονία ενός 15χρονου αγοριού ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι στη φαινομενικά φιλήσυχη ελληνική κοινωνία του 2008, η οποία έμπαινε αργά και σταθερά στην εποχή της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης που ξεκίνησε ένα χρόνο νωρίτερα στις ΗΠΑ και εγγυόταν ότι αυτή η γενιά θα ζήσει σίγουρα χειρότερα από την προηγούμενη. Μια γενιά που τη βάφτισαν των 700 ή και 
λιγότερων ευρώ (350 σήμερα), που την έστειλαν στα “Δημόσια” Πανεπιστήμια για να την πετάξουν στο 67,5% της ανεργίας ή στο τσουβάλι των 250000 που μετανάστευσαν. Μια γενιά χωρίς φωνή, καταδικασμένη στην ανασφάλεια και τον ανταγωνισμό, χωρίς ελπίδες και με γκρεμισμένα όνειρα.
Αλλά και μια γενιά που ενηλικιώθηκε βίαια στο δρόμο του συλλογικού αγώνα. Ο Δεκέμβρης άφησε νέες μορφές δράσης, καθόρισε κινηματικές μορφές όπως καταλήψεις δημόσιων κτιρίων (δημαρχεία, εργατικά κέντρα, ΕΡΤ), συνελεύσεις γειτονιών, συντονισμούς αγωνιζόμενων κομματιών που παραμένουν σημαντικές μέχρι σήμερα. Κυρίως όμως αποτέλεσε μια εξεγερτική υποδοχή της κρίσης. Μπορεί να μην πετύχαμε μέχρι στιγμής την ανατροπή της βάρβαρης πολιτικής αλλά η πρόσφατη κληρονομιά του Δεκέμβρη συνέβαλε στους τεράστιους αγώνες λαού και νεολαίας των προηγούμενων χρόνων ενάντια στα μνημόνια, στις κυβερνήσεις και την Ευρωπαϊκή Ένωση που τα επιβάλλουν. Ο Δεκέμβρης μπορεί να μην έδωσε την απάντηση, έθεσε όμως τα ερωτήματα σαν μια εικόνα από το μέλλον που ακόμα αναζητούν απάντηση. Η κρίση που τότε άρχισε να φανερώνει τα σημάδια της, σήμερα έχει βυθίσει έναν ολόκληρο λαό στη φτώχεια και την εξαθλίωση. Το “μαύρο μέλλον” για το οποίο μιλούσαν οι προκηρύξεις, είναι εδώ.
Μεμονωμένο περιστατικό;
Η στοχοποίηση της νεολαίας που αποτυπώθηκε στη δολοφονία του Αλέξη δεν ήταν τυχαία. Πάντα το κομμάτι αυτό της κοινωνίας υπήρξε το πιο ανυπάκουο στα σχέδια του συστήματος οπότε πρέπει να  ελέγχεται και να τρομοκρατείται. Είτε τότε με τη δολοφονία και την άγρια καταστολή των νεανικών κινητοποιήσεων, είτε τώρα με την προσπάθεια τσακίσματος των φοιτητικών αγώνων (π.χ. ΜΑΤ και βία πέρσι στο ΕΚΠΑ) και τη γενικότερη αυταρχική θωράκιση του κράτους (π.χ. προσπάθεια για έκδοση 5 συλληφθέντων φοιτητών στην Ιταλική Αστυνομία επειδή συμμετείχαν σε μια πορεία στο Μιλάνο). 
Η επέτειος της 6ης Δεκέμβρη επομένως δεν πρέπει να αποτελέσει ένα «μνημόσυνο» αλλά ένα έναυσμα αγώνα της νεολαίας αλλά και των υπόλοιπων αγωνιζόμενων κομματιών της κοινωνίας ενάντια στις πολιτικές κυβερνήσεων-ΕΕ—ΔΝΤ που εξαθλιώνουν τις ζωές μας και τσακίζουν κάθε μορφή αντίστασης!

Όλες και όλοι στη Γενική Συνέλευση ΣΦ ΠΤΔΕ
ΠΕΜΠΤΗ 1/12 στις 12:00 // αίθουσα ισογείου στον Πύργο






Στην κορυφή του κόσμου η παιδεία της Κούβας του Φιντέλ Κάστρο


(αναδημοσίευση απο Alfa Vita)
Το επίπεδο της παιδείας της Κούβας τοποθετείται σε αντίστοιχα υψηλό με αυτό του εκπαιδευτικού συστήματος της Φινλανδίας και της Ελβετίας σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα η οποία έτρεξε μεγάλη έρευνα στις χώρες της Λατινικής Αμερικής και την Καραϊβική.

Η παγκόσμια τράπεζα εξέτασε τα δημόσια εκπαιδευτικά συστήματα των χωρών αυτής της ηπείρου, το κοινωνικό οικονομικό πεδίο στο οποίο συγκροτούνται και τις προκλήσεις που έχουν να αντιμετωπίσουν.

Όπως σημειώνει η έκθεση για την Κούβα, η εκπαίδευση αποτελεί κορυφαία προτεραιότητα της χώρας από την περίοδο που οι επαναστατικές αλλαγές πραγματοποιήθηκαν στην χώρα και ο Μπατίστα αποχώρησε από το νησί.

Η κατεύθυνση της νέας πολιτικής εξουσίας των ανταρτών του Κάστρο και Τσε Γκεβάρα φέρνει αλλαγές στην παραγωγή, την εκπαίδευση και την υγεία.

:Από το 1959  είναι το μόνο έθνος παγκοσμίως που διαθέτει το 13% του εθνικού προϋπολογισμού του στην εκπαίδευση. «Κανένα εκπαιδευτικό σύστημα της Λατινικής Αμερικής δεν μπορεί να θεωρηθεί υψηλής ποιότητας, όταν μιλάμε με παγκόσμιους όρους. Εκτός από αυτό της Κούβας», επισημαίνει η έκθεση. Το σχολικό της σύστημα παρουσιάζει αυξημένες ή τουλάχιστον κατάλληλες παραμέτρους: ισχυρό ακαδημαϊκό ταλέντο, υψηλούς μισθούς και υψηλή επαγγελματική αυτονομία.

«Έτσι χαρακτηρίζεται ως ένα από τα πιο αποτελεσματικά εκπαιδευτικά συστήματα στον κόσμο, όπως αυτά της Φινλανδίας, της Σιγκαπούρης, της Σαγκάης, της Δημοκρατίας της Κορέας, της Ελβετίας, της Ολλανδίας και του Καναδά»,γράφει η έκθεση. Δεν είναι η πρώτη φορά που η Παγκόσμια Τράπεζα επαινεί την Κούβα. Σε προηγούμενη έκθεσή της, η οργάνωση υπενθύμιζε την υπεροχή του κοινωνικού συστήματος του νησιού, αφού η Κούβα έχει καταφέρει να εξασφαλίσει τη δωρεάν πρόσβαση όλων των πολιτών της στην εκπαίδευση και την υγειονομική περίθαλψη. Ανάμεσα στα επιτεύγματά της βρίσκονται επίσης η πρόσβαση από όλους σε ασφαλές νερό, η εξάλειψη ορισμένων ασθενειών και το γεγονός πως διαθέτει έναν από τους χαμηλότερους δείκτες σε ποσοστά βρεφικής θνησιμότητας και έναν από τους μεγαλύτερους σε προσδόκιμο ζωής.

Τα παραπάνω παίρνουν μεγαλύτερη αξία αν κάποιος πάρει υπόψη του πως η Αμερική έχει κάνει εμπάργκο στην Κούβα και οι ελίτ παγκοσμίως ρίχνουν τόνους παραπληροφόρηση σχετικά με το καθεστώς στο νησί.

Η Κούβα θέτει το παράδειγμα, βαδίζοντας σύμφωνα με τον λόγο του εθνικού της ήρωα, José Martí: «Το να είσαι καλλιεργημένος, σημαίνει να είσαι ελεύθερος». 

8 ώρες την εβδομάδα μουσική κάνουν στα δημόσια σχολεία της Κούβας!

Η μουσική "είναι στο αίμα" του κάθε Κουβανού. Οι άνθρωποι της χώρας του Κάστο και του Γκεβάρα ακόμα και ο τρόπος που μιλούν ακούγεται σαν να τραγουδούν μεταξύ τους!

Η μουσική στα δημόσια σχολεία της Κούβας είναι τόσο σημαντική όσο τα Ισπανικά, τα μαθηματικά και η Φυσική. Όπως θα δείτε και στα σχολεία έχουν 3.600 ώρες μαθημάτων μουσικής στο σχολείο. Περίπου 8 ώρες την εβδομάδα για 12 χρόνια. Όπως σημειώνει το βίντεο που δημοσιεύει το AJ+ και το οποίο έχει 5.000.000 views αυτό είναι που δίνει το δημόσιο σχολείο στα παιδιά των Κουβανών

"Στο μάθημα μουσικής μαθαίνω να παίζω κάποιο όργανο μουσικής. Μαθαίνω πολλά τραγούδια." λέει ο μαθητής Fabio Mesa

"Ναι, η μουσική είναι πολύ σημαντική για μένα γιατί μαθαίνουμε πολλά πράγματα" λέει η μικρή Angelic Garcia.

Το εκπαιδευτικό σύστημα στην Κούβα είναι ένα από τα καλύτερα στην Λατινική Αμερική, και στο οποίο θεωρείται ότι η μουσική βελτιώνει τους μαθητές σε πολλά επίπεδα.



Δωρεάν παρέχεται στην Κούβα το εμβόλιο για τον καρκίνο του πνεύμονα!
Πληροφορίες από το Cuba aplica gratis la primera vacuna contra el cáncer de pulmón
Μετάφραση:  M Kampouraki​  στο lefterianews.wordpress.com​

Στο Κέντρο Μοριακής Ανοσολογίας (CIM) της Κούβας,  διατίθεται δωρεάν, το πρώτο εμβόλιο στούς ασθενείς  με καρκίνο του πνεύμονα

Σύμφωνα με τους ειδικούς  είναι μια νέα θεραπεία, μοναδική στον κόσμο, η οποία μπορεί  να σταματήσει την εξέλιξη της νόσου, χωρίς να επηρεάζει την ποιότητα ζωής των ανθρώπων.
 
«Τα αποτελέσματα του εμβολίου δίνουν ένα ποσοστό επιβίωσης των ασθενών, ο όγκος δέν εξαλείφεται, αλλά σταματά νά αναπτύσεται, επιτρέποντας στους ασθενείς να ζουν περισσότερο και ιδιαίτερα με μια καλή ποιότητα ζωής, οι παρενέργειες  είναι ελάχιστες», λέει η γιατρός Arlhee Diaz.

Τό εμβόλιο θά μπορούσε να διατεθεί καί σε άλλες χώρες αλλά λόγω του αποκλεισμού από τίς ΗΠΑ πρός το παρόν είναι ανέφικτο

Τό μόνο που μπορεί να επιτευχθεί είναι η εγγραφή σε μιά βάση δεδομένων ώστε να γίνει ανταλλαγή απόψεων γιά την θεραπεία της νόσου.

Οι Κουβανοί έχουν πρόσβαση μέσω του εθνικού συστήματος υγείας της χώρας τους ενώ οι αλλοδαποί πληρώνοντας ένα συμβολικό πόσο 

Το Κέντρο Μοριακής Ανοσολογίας στην Κούβα εστιάζει τις εργασίες της για την έρευνα και την παραγωγή φαρμάκων κατά του καρκίνου, την κύρια αιτία θανάτου μεταξύ των Κουβανών. Οι έρευνες ξεκίνησαν  το 1994 με την παραγωγή μονοκλωνικών αντισωμάτων.

Ορισμένοι περιορισμοί σχετικά με τον ιατρικό εξοπλισμό και την έρευνα παρουσιάστηκαν στον Πρόεδρο των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα, γιά τήν συνεργασία μεταξύ της Κούβας και των ΗΠΑ σε θέματα επιστημονικής έρευνας και  βιοτεχνολογίας ,θά πρέπει όμως  να εισηγηθεί στο Κογκρέσο των ΗΠΑ να άρει  τον  50ετή οικονομικό αποκλεισμό.

Κυριακή, 6 Νοεμβρίου 2016

7 ΛΟΓΟΙ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΕΡΘΕΙΣ ΣΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΠΤΔΕ


1. Γιατί με το νέο νόμο για την Εκπαίδευση, η φοιτητική μας ζωή θα αλλάξει. Το γεγονός ότι με τον ανασχηματισμό της κυβέρνησης άλλαξε ο υπουργός Παιδείας δε σημαίνει ότι το πόρισμα της επιτροπής του Εθνικού Διαλόγου για τη παιδεία θα διαφοροποιηθεί. Αυτό σημαίνει ότι ο επερχόμενος νόμος για τη Παιδεία θα παραμείνει όπως τον περιμέναμε. Δηλαδή ακόμα μεγαλύτερη υποβάθμιση των σπουδών μας , διάλυση της μέριμνας(Λέσχη, εστίες, πιθανά δίδακτρα), κλείσιμο σχολών και συγχωνεύσεις σχολών,  είναι πράγματα με τα οποία θα έρθουμε αντιμέτωποι.

2. Γιατί η πληρωμή της πρακτικής άσκησης είναι δεδομένη για όλες και όλους! Ο διαχωρισμός με βάση το βαθμό ή οποιοδήποτε άλλο κριτήριο είναι εξ ορισμού άδικος... Κάθε χρόνο δίνονται στη σχολή μας μέσω των προγραμμάτων ΕΣΠΑ χρήματα για την πληρωμή της πρακτικής άσκησης των φοιτητών του 4ου έτους. Μόνο που το πρόγραμμα αυτό κάνει διαχωρισμό των φοιτητών με βάση την «αριστεία». Στα άλλα έτη βέβαια (πχ 2ο έτος) η πρακτική παραμένει απλήρωτη. Απαιτούμε τη δημόσια χρηματοδότηση της πρακτικής για όλες και όλους!!! 

3. Γιατί το πρόγραμμα σπουδών της σχολής αλλάζει συνεχώς προς το χειρότερο! Περισσότερα εργαστήρια, περισσότερες ευθύνες... μείωση του ελεύθερου χρόνου μας. Στο πρώτο έτος για παράδειγμα, από τη νέα σχολική χρονία προστέθηκε ένα ακόμα ανούσιο εργαστήριο. Η εντατικοποίηση των σπουδών μας δεν είναι τυχαία, αλλά εντάσσεται στο πλαίσιο της δημιουργίας ενός πανεπιστημιακού χώρου αποστειρωμένου, με κανένα ενδιαφέρον για άλλες διαδικασίες πλην των μαθημάτων.
Το πανεπιστήμιο όμως δεν είναι σχολείο! 

4. Γιατί η κατάσταση με την εκπαίδευση των παιδιών των προσφύγων και μεταναστών δεν πάει άλλο. Η κυβέρνηση με το υπάρχον προτεινόμενο ταξικό πρόγραμμα εκπαίδευσης φαίνεται πως δεν έχει καμία πρόθεση ένταξης αυτών των παιδιών στην ελληνική κοινωνία. Ως εκπαιδευτικοί δεν μπορούμε να αποδεχτούμε την ξεχωριστή εκπαιδευσή τους από τα άλλα παιδιά στα στρατόπεδα κάτι που οδηγεί στην απομόνωση και στην γκετοποίηση τους. Να καταδικάσουμε την υποκριτική αντιμετώπιση της κυβέρνησης –Ε.Ε. – ΝΑΤΟ. Να παλέψουμε για την απο κοινού εκπαίδευση όλων των παιδιών χωρίς καμία διάκριση. 

5. Γιατί η προοπτική επαγγελματικής μας αποκατάστασης μοιάζει όλο και περισσότερο με ανέκδοτο! Ο διορισμός μας πιθανότατα να μην υπάρξει ποτέ και να μείνουμε στην ανεργία, στα voucher και στη διαρκή εργασιακή επισφάλεια. Διεκδικούμε τον άμεσο διορισμό μας με μόνο κριτήριο τη λήψη πτυχίου και όχι μέσω του ΑΣΕΠ ή άλλων προγραμμάτων. Παλεύουμε από κοινού με τον Σύλλογο Αδιορίστων Εκπαιδευτικών Θες/νικης για μόνιμους διορισμούς, μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους και όλες και για ένα σχολείο δημόσιο και δωρεάν για όλα τα παιδιά.

6. Γιατί με αφορμή της επετείου της 17ης Νοέμβρη, η νεολαία πρέπει να κάνει την επανεμφάνισή της στο προσκήνιο και να παλέψει για όσα της στερούν.  Γιατί τώρα είναι που χρειαζόμαστε περισσότερο από ποτέ το ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.  Στα χρόνια των μνημονίων, της κρίσης, της διαρκούς κοινωνικής εξαθλίωσης, μόνο η ανυπακοή μένει ως λύση για μας, που πληττόμαστε όλο και περισσότερο. Να αναγεννηθεί η σπίθα της αντίστασης, που θα γίνει φωτιά μέσα μας και δε θα επιτρέψει σε κανέναν να διαλύσει τα όνειρά μας και το μέλλον μας!

7. Για να συζητήσουμε και να δράσουμε για οποιοδήποτε ζήτημα μας απασχολεί, μικρό ή μεγάλο. Γιατί στα συλλογικά προβλήματα απαιτούνται συλλογικές λύσεις. Γιατί  τίποτα δε θα μας το χαρίσει καμιά κυβέρνηση, καμιά πρυτανεία, κανένας σωτήρας αλλά θα πρέπει να το διεκδικήσουμε εμείς. Γιατί τελικά, ο συλλογικός αγώνας όποιο αποτέλεσμα κι αν έχει, σίγουρα είναι πιο σπουδαίος και πιο ενδιαφέρων από την παθητική αποδοχή της μιζέριας.

Όλες και όλοι στη Γενική Συνέλευση ΣΦ ΠΤΔΕ...
ΤΕΤΑΡΤΗ  9/11 στις 12:00 // αίθουσα ισογείου στον Πύργο








Τετάρτη, 26 Οκτωβρίου 2016

Ανοιχτά Σχολεία για όλες και όλους


Εδώ και αρκετούς μήνες χιλιάδες πρόσφυγες ζουν εγκλωβισμένοι/-ες  στη χώρα μας, θύματα του πολέμου και των επεμβάσεων των ΝΑΤΟ – ΕΕ – Ρωσίας, της πολιτικής των χωρών της ΕΕ που υψώνουν φράχτες απέναντί τους, καθώς και της συμφωνίας ΕΕ - Τουρκίας με την υπογραφή και της ελληνικής κυβέρνησης που έβαλε ταφόπλακα σε ό,τι περιγράφει     ο όρος «δικαιώματα προσφύγων» και συνθήκη της Γενεύης. Οι συνθήκες διαβίωσης των προσφύγων στους καταυλισμούς - γκέτο παραμένουν άθλιες,  ενώ αναμένεται η κατάσταση να γίνει ακόμη χειρότερη, καθώς πλησιάζει ο χειμώνας.  Η κυβέρνηση έχει βαριές ευθύνες  για τις απαράδεκτες συνθήκες στέγασης, σίτισης και περίθαλψης για τους πρόσφυγες και μετανάστες, καθώς και για την καθυστερημένη και αποσπασματική έναρξη της εκπαίδευσης των παιδιών των προσφύγων. H κυβέρνηση θέλει να «εντυπωσιάσει» παρέχοντας τελικά την ελάχιστη εκπαίδευση στους πρόσφυγες, ενώ θα έπρεπε να είναι δεδομένο και στην ουσία δεν έχει κάνει καμία ουσιαστική προσπάθεια οργάνωσης.

Σύμφωνα με το υπουργείο Παιδείας η εκπαίδευση των προσφύγων έχει οριστεί ως εξής:
Η εκπαίδευση των παιδιών 4-5 ετών προβλέπεται να παρέχεται εντός των δομών φιλοξενίας επειδή είναι δύσκολο να απομακρύνονται από τους γονείς τους. Θα συσταθούν παραρτήματα νηπιαγωγείων εντός των δομών φιλοξενίας και θα διοριστούν πρόσθετοι νηπιαγωγοί με χρηματοδότηση από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ασύλου, Μετανάστευσης και Ένταξης.
Για παιδιά ηλικίας 7-15 ετών θα λειτουργήσουν τάξεις υποδοχής στα γειτονικά δημόσια σχολεία για την εκμάθηση των ελληνικών. Να σημειώσουμε τα παιδιά αυτά γνωρίζουν πιθανότατα κάποια στοιχειώδη ελληνικά. Απο την άλλη θα λειτουργήσουν δομές υποδοχής για την εκπαίδευση των προσφύγων (ΔΥΕΠ). Όσα δεν γνωρίζουν καθόλου την ελληνική γλώσσα θα παρακολουθούν μαθήματα γλώσσας, μαθηματικών, φυσικής, ΤΠΕ, τέχνες και φυσική αγωγή τις ώρες 2-6 που δε θα λειτουργούν τα πρωινά τμήματα. 
Η προκαταγραφή ασύλου που ολοκληρώθηκε τον Αύγουστο ανέδειξε περίπου 8.500 παιδιά σε ηλικία που αντιστοιχεί στην τυπική εκπαίδευση του Ελληνικού σχολείου. Κατ΄εκτίμηση υπάρχουν άλλα τόσα παιδιά των οποίων οι γονείς δεν έχουν αιτηθεί ασύλου.
Όσον αφορά τις ηλικίες 14 έως 18 όπως επίσης και για τους ενήλικες, θα υπάρξει ειδική μέριμνα για την παροχή μαθημάτων γλωσσομάθειας, και προγραμμάτων τεχνικής και επαγγελματικής κατάρτισης.  Τα ασυνόδευτα παιδιά ηλικίας 14-18 εφ’ όσον αυτά το θέλουν θα ενταχθούν στην τεχνική εκπαίδευση.
Τέλος,  να σημειώσουμε ότι οι διεθνείς οργανώσεις και οι ΜΚΟ μπορούν να δραστηριοποιηθούν  στον τομέα της  εκπαίδευσης σε ώρες και μέρες που δε θα συμπίπτουν με το ωρολόγιο πρόγραμμα των νηπιαγωγείων και των τάξεων υποδοχής.
Τα παραπάνω λέει ο κ. Φίλης και η ελληνική κυβέρνηση. Αυτό το εκπαιδευτικό πρόγραμμα είναι ασαφές, ουτοπικό και άκρως θεωρητικό.
Αρχικά, όμως αξίζει να αναρωτηθούμε  πώς  μιλάμε για εκπαίδευση όταν επικρατεί ο πόλεμος, ο αποκλεισμός και η εκμετάλλευση. Η παροχή εκπαίδευσης για τα παιδιά των προσφύγων και των μεταναστών, που ήδη στερούνται 2 χρόνια σχολικής ζωής, είναι ένα βασικό ανθρώπινο δικαίωμα που δε χωρά καμία αμφισβήτηση. Πώς όμως να διεκδικήσει κανείς εκπαίδευση για τα προσφυγόπουλα όταν τίθονται προβλήματα επιβίωσης; Πώς μιλάμε για ένταξη στην εκπαίδευση και μελλοντικά στην κοινωνία εφόσον εκείνα ζούν στον εγκλεισμό και στην απομόνωση;  
Ουσιαστικά η ελληνική κυβέρνηση με το υπάρχον ταξικό σύστημα εκπαίδευσης δεν έχει την πρόθεση να διδάξει αυτά τα παιδιά εφόσον δε πρόκειται να τα εντάξει στην ίδια την κοινωνία. Κάνει απλά κινήσεις εντυπωσιασμού για να θολώσει τα νερά και να αυτοβαυκαλίζεται ότι προσφέρει εκπαίδευση στους πρόσφυγες, χωρίς στην ουσία να το κάνει.
Ας σχολιάσουμε όμως την υποτιθέμενη εκπαίδευση ένταξης για τις 3 σχολικές βαθμίδες.
Όσον αφορά την εκπαίδευση των νηπίων δεν μπορεί κανείς να διεκδικήσει στοιχειώδη σχολική στέγαση στα στρατόπεδα που δεν παρέχουν στοιχειώδη εκπαίδευση γενικώς. Πρέπει να υποστηρίζεται το αίτημα  της  μεταφοράς των νηπίων σε σχολικές δομές και να ταχθούμε ενάντια στη δημιουργία  προσχολικών δομών στα στρατόπεδα συγκέντρωσης  που νομιμοποιούν τον εγκλεισμό.
 Ως προς τις τάξεις υποδοχής υπάρχουν σοβαρά προβλήματα. Τα παιδιά της προσφυγιάς παράλληλα με την εκμάθηση της ελληνική γλώσσας είναι απαραίτητο να συνεχίσουν τη διδασκαλία της μητρικής τους από δασκάλους/ες  που υπάρχουν στις γραμμές προσφύγων. Γενικότερα την μητρική γλώσσα των μαθητών-τριων  μας αξίζει να την έχουμε σε ισότιμη θέση με τη γλώσσα που τους διδάσκουμε προκειμένου να αποφύγουμε την σχολική αποτυχία.Την ευθύνη για το παραπάνω πρέπει να το έχει η κυβέρνηση και να μην αφεθεί στις ΜΚΟ. Σταδιακά λοιπόν τα παιδιά αυτά πρέπει να έχουν την δυνατότητα να ενσωματωθούν στις δομές της βασικής δημόσιας εκπαίδευσης. Φυσικά και η ασφαλής μετακίνηση στο χώρο του σχολείου είναι απαραίτητη, κάτι το οποίο η ελληνική κυβέρνηση έχει υποσχεθεί αλλά αυτό θα φανεί μελλοντικά. 
Τώρα για τα παιδιά της 2η σχολικής ηλικίας ορίζεται ότι θα τους παρέχεται τεχνική και επαγγελματική κατάρτιση ενώ όσα το επιθυμούν μπορούν να ακολουθήσουν το πρόγραμμα των τριτάξεων λύκειων. Θα μπορούν όμως να το ακολουθήσουν; 

Πέρα απ’ όλα αυτά αλλά και από άλλα αναπάντητα ερωτήματα που προκύπτουν από το
σχέδιο εκπαίδευσης των προσφυγόπουλων ερχόμαστε αντιμέτωποι με ρατσιστικές, ξενοφοβικές φωνές.Το τελευταίο διάστημα υπήρξε άρνηση από γονείς μαθητών αρκετών σχολείων (Ωραιόκαστρο, Φιλιππιάδα) να συνυπάρξουν τα παιδιά τους με προσφυγόπουλα στο σχολείο. Πρόκειται πιθανότατα για φασίστες και ρατσιστές αλλά μπορεί  και για απλούς ανθρώπους οι οποίοι ειναι φορείς της μέσης συνείδησης. Δηλώσεις γονέων όπως: «Δεν είμαστε ρατσιστές αλλά συμπονάμε τους πρόσφυγες. Είναι όμως φορείς μολυσματικών ασθενειών και κινδυνεύουν τα παιδιά μας», ενέχουν κινδύνους και κάνουν τα πράγματα δυσκολότερα. Να τονίσουμε ότι οι ίδιες οι άθλιες συνθήκες στα προσφυγικά κέντρα στα οποία η Ε.Ε  και η κυβέρνηση μαντρώνουν αυτούς τους ανθρώπους, αυξάνουν την πιθανότητα ασθενειών. Ωστόσο με εμβολιασμού και την τήρηση κανόνων υγιεινής  το πρόβλημα αυτό θα μπορούσε να λυθεί. 
 Οι γονείς αυτών των ελληνόπουλων που ανησυχούν για την υγεία των παιδιών τους φοβούνται τους φτωχούς ή την φτώχεια και την εξαθλίωση; Μιλάμε λοιπόν για θεσμικό ρατσισμό, την ισχυρότερη και πιο επώδυνη μορφή ρατσισμού ο οποίος τροφοδοτεί και νομιμοποιεί την ξενοφοβία των απλών ανθρώπων. Ο ρατσισμός αυτής της μορφής διαπερνά θεσμούς όπως το εκπαιδευτικό και πολιτικό σύστημα. Για παράδειγμα αυτοί οι γονείς μπορεί να μην έχουν ρατσιστικές προθέσεις, εντούτοις αυτές οι διαδικασίες έχουν ως αποτέλεσμα την επιδείνωση της ζωής ορισμένων κοινωνικών ομάδων όπως οι πρόσφυγες. Η μη διδασκαλία μητρικής γλώσσας στους μετανάστες/πρόσφυγες αποτελεί θεσμικό ρατσισμό αφού η πράξη αυτή έχει ως αποτέλεσμα αφενός να δημιουργεί αρνητικά συναισθήματα στους μαθητές αυτής της κατηγορίας και αφετέρου ουσιαστικά να μην παρέχεται ειδική προστασία ή βοήθεια σε όσες/ους το έχουν ανάγκη. Η ίδια η ελληνική κυβέρνηση νομιμοποιεί τέτοιου είδους ρατσιστικές αντιδράσεις και ενισχύει τον αποκλεισμό των προσφύγων μέσω της γκετοποίησης, των άθλιων συνθηκών διαβίωσης στα στρατόπεδα συγκέντρωσης  και μέσω της υπογραφή της στη συνθήκη Τουρκίας-Ε.Ε. 

Υπάρχουν αναπάντητα ερωτήματα τα οποία προκύπτουν από αυτό το θολό σχέδιο εκπαίδευσης των προσφύγων.  Αυτοί οι άνθρωποι έχουν έρθει αντιμέτωποι με τον πόλεμο, τις κακουχίες, τα κλειστά σύνορα, τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης και τον αποκλεισμό τους. Ως  μελλοντικοί/ες εκπαιδευτικοί/ες  πρέπει να παλέψουμε για ανοιχτά σχολεία, για μια διαπολιτισμική εκπαίδευση. Παλεύουμε ενάντια στις αντιδραστικές φασιστικές απόψεις και εκδηλώσεις όσο και στην κυβερνητική πολιτική που υλοποιεί την πολιτική των ιμπεριαλιστών για το προσφυγικό και όχι μόνο. Απαιτούμε λοιπόν τη δημιουργία ανοιχτών δομών για τους πρόσφυγες μέσα στα αστικά κέντρα, τη συμμετοχή των προσφυγόπουλων στο καθημερινό σχολικό ωράριο, ανοιχτά σύνορα, νέες θέσεις εργασίας και άμεσους διορισμούς.Λέμε όχι σε συλλογικές συμβάσεις και προγράμματα ΕΣΠΑ. Στον αγώνα αυτό θα είμαστε μαζί με τους πρόσφυγες διεκδικώντας δικαίωμα στην εκπαίδευση, στην εργασία και στην ίδια τη ζωή. Καλούμε τους φοιτητικούς συλλόγους, τα εργατικά σωματεία, τους/τις εκπαιδευτικούς, τις οργανώσεις και συλλογικότητες να γκρεμίσουμε τους φράχτες που υψώνουν η ελληνική κυβέρνηση και η Ε.Ε. Οι φασιστικές και ρατσιστικές αντιλήψεις δεν χωρούν ανάμεσά μας!

Δευτέρα, 17 Οκτωβρίου 2016

Εκπαίδευση για όλα τα παιδιά!



Εδώ και αρκετούς μήνες χιλιάδες πρόσφυγες ζουν εγκλωβισμένοι/-ες  στη χώρα μας, θύματα
του πολέμου και των επεμβάσεων των ΝΑΤΟ – ΕΕ – Ρωσίας, της πολιτικής των χωρών της ΕΕ που υψώνουν φράχτες απέναντί τους, καθώς και της συμφωνίας ΕΕ - Τουρκίας με την υπογραφή και της ελληνικής κυβέρνησης που έβαλε ταφόπλακα σε ό,τι περιγράφει     ο όρος «δικαιώματα προσφύγων» και συνθήκη της Γενεύης.  Οι συνθήκες διαβίωσης των προσφύγων στους καταυλισμούς - γκέτο παραμένουν άθλιες,  ενώ αναμένεται η κατάσταση να γίνει ακόμη χειρότερη, καθώς πλησιάζει ο χειμώνας.  Η κυβέρνηση έχει βαριές ευθύνες  για τις απαράδεκτες συνθήκες στέγασης, σίτισης και περίθαλψης για τους πρόσφυγες και μετανάστες, καθώς και για την καθυστερημένη και αποσπασματική έναρξη της εκπαίδευσης των παιδιών των προσφύγων.
Οι εκπαιδευτικοί όλης της χώρας, όπως επίσης και διάφορες συλλογικότητες στάθηκαν αλληλέγγυοι  στο ζήτημα της εκπαίδευσης των προσφυγόπουλων. Εκτιμάται περίπου ότι σε κάθε στρατόπεδο συγκέντρωσης το 25-40% αποτελείται από παιδιά ηλικίας μηνών έως 13 ετών. Το παρόν ζήτημα μας απασχολεί και ως εκπαιδευτικό αλλά και ως πολιτικό ταυτόχρονα.
Η πραγματικότητα είναι πως οι λέξεις δικαιοσύνη – ισότητα δεν υπάρχουν στο λεξιλόγιο της κυβέρνησης και έχουν καταχωρηθεί στον «κάδο των αχρήστων». Πρέπει να υπερασπιστούμε το δικαίωμα της υποχρεωτικής εκπαίδευσης,καθώς η εκπαίδευση αποτελεί  βασικό δικαίωμα για όλους και όλες τους/τις μαθητές/τριες και πρέπει να παρέχεται δωρεάν και δημόσια σε όλα τα παιδιά τα οποία ζουν τη δεδομένη στιγμή  στη χώρα.
Το κλίμα που κανονικά θα έπρεπε να επικρατεί σε κάθε σχολείο στην αρχή της σχολικής χρονιάς όφειλε να ήταν γιορτινό. Αντίθετα οι φωνές που ακούγονται ενάντια στην ένταξη των προσφύγων είναι φωνές ρατσιστικές, ξενοφοβικές που καθοδηγούνται από το πρόσχημα της φυλής, του χρώματος και της διαφορετικότητας. Η πραγματική όμως φοβία είναι απέναντι στην φτώχεια. Ποιος όμως δημιουργεί φτώχεια, πολέμους και εξαθλίωση, κρατά κλειστά τα σύνορα και φέρνει μνημόνια και εκμετάλλευση; Εχθροί λοιπόν δεν είναι οι μετανάστες και οι πρόσφυγες αλλά το κέρδος και οι “υπηρέτες” του.
Η κυβέρνηση παράλληλα ευνοεί την γκετοποίηση και αρνείται την ένταξη των προσφυγόπουλων στα ελληνικά σχολεία. Αυτό που υλοποιεί είναι η δημιουργία ειδικά διαμορφωμένων - μέσα στα στρατόπεδα- υποδομών τα οποία θα λειτουργούν ως νηπιαγωγεία και σχολεία. Στην πραγματικότητα όμως λειτουργούν μονάχα ως κέντρα “δημιουργικής” απασχόλησης (πχ τέχνες, γυμναστική) ώστε να απασχολούν για λίγες ώρες τα προσφυγόπουλα. Αυτή η κίνηση δε μπορεί παρά μόνο να χαρακτηριστεί  ως γκέτο μέσα στο ίδιο το γκέτο. Παράλληλα η κυβέρνηση χρησιμοποιώντας τα «άδεια» σχολεία από τους/τις  Έλληνες/-ίδες μαθητές/-τριες, το απόγευμα προτείνει να πραγματοποιούνται εκεί τα μαθήματα για όσα στρατόπεδα έχουν πρόσβαση στα σχολεία αυτά. Προωθεί τη στελέχωση των δομών αυτών με εκπαιδευτικούς αναπληρωτές μειωμένου ωραρίου που θα μπορούν να μετακινούνται από το ΠΥΣΠΕ ή το ΠΥΣΔΕ σε άλλη δομή απ’ αυτή  που αρχικά τοποθετήθηκαν, ακόμη και σε άλλη Διεύθυνση εντός της Περιφέρειας!  Πρόκειται για «κινητικότητα» των εκπαιδευτικών που θα ακολουθεί την «κινητικότητα» των προσφύγων, ανάλογα με το πού θέλει η κυβέρνηση κάθε φορά να τους στείλει!
Ως μελλοντικοί/-ες εκπαιδευτικοί αλλά και ως πολίτες αυτής της χώρας ερχόμαστε ενάντια σε κάθε φωνή αποκλεισμού και μισαλλοδοξίας που ανοίγουν το δρόμο σε ρατσιστικές και φασιστικές αντιλήψεις διάκρισης των ανθρώπων. Απαιτούμε λοιπόν  εγγραφή όλων των παιδιών προσφύγων και μεταναστών στο δημόσιο σύστημα εκπαίδευσης μαζί με τα υπόλοιπα παιδιά,τμήματα ένταξης και υποδοχής στα σχολεία,δωρεάν μετακίνηση,σίτιση και υγειονομική περίθαλψη για όλους/-ες τους/τις μαθητές/-τριες, διορισμούς μόνιμου προσωπικού για την κάλυψη των εκπαιδευτικών αναγκών.
Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΛΑΩΝ!

Όλοι και όλες στην αντιπολεμική/ αντιϊμπεριαλιστική /αντιφασιστική διαδήλωση
                 Πέμπτη 20/10 18:00 Άγαλμα Βενιζέλου